کاش میدونستی چی میگم ...

فکرش را بکن .... من برای دختری قصه میگویم که هیچگاه کسی برای قصه های دخترانه ام راوی نشد ...! من بر موهای مواج دختری شانه میزنم اصلا یاد ندارم شانه کشیذن دستان مادرانه ای را .... من برای رویاهای دخترانه فرزندم لاک های قرمز میزنم و به چشمان پر از شیطنتش عینک افتابی و بجای کتانی به پای ارزوهایش صندل میکنم و برای آینده اش کلاه حصیری بزرگی میگیرم .... تا دل به دل دنیای دختر بودنش بدهم تا حسرت های داشته ام را ارضا کنم با رویای فرزندم .... کاش میدونستی چی میگم ......

غربت دل" width="640" height="329"/>

پشت هیچستان ، چتر خواهش باز است:

تا نسیم عطشی در بن برگی بدود،

زنگ باران به صدا می آید.

آدم اینجا تنهاست

و در این تنهایی، سایه ی نارونی تا ابدیت جاریست

به سراغ من اگر می آیید،

نرم و آهسته بیایید

مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من.

کاش میدونستی چی میگم ......

باز هم حال و هوای عاشقی

بازهم قصه از دلدادگی

بازهم یک آسمان تنهایی و چشمهای منتظر

بازهم باران اشک و یه بغل آشفتگی ....

چگونه می توانم این روزهایم را تقریر کنم ، عشق مگر به تقریر می شود ؟؟؟

زمزمه اشکهای بی صدا ، فریادهای خاموش یک دختر تنها....

خدایا ....

کاش میدونستی چی میگم ......

کاش میدونستی چی میگم ......